ණය ඇපකර ගිවිසුම මඟින් එම අයිතිය අත්හැර දමා ඇති අවස්ථාවක ප්‍රධාන ණයගැතියාට එරෙහිව පියවර ගැනීමටත් පෙර වුවද, ඇපකරුවන්ට එරෙහිව නඩු පැවරීමට බැංකුවකට නීතිමය අයිතියක් ඇති බව ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය තීන්දු කර තිබේ.
මෙම තීන්දුව ලබාදී ඇත්තේ නොගෙවූ ණයක් අයකර ගැනීම සඳහා ඩී.එෆ්.සී.සී. බැංකුව විසින් පවරන ලද නඩුවකට එරෙහිව ඇපකරුවෙකු විසින් ඉදිරිපත් කළ අභියාචනයක් සලකා බැලීමෙන් අනතුරුවය.
මෙම නඩුව විනිසුරු යසන්ත කෝදාගොඩ, ශිරාන් ගුණරත්න සහ සම්පත් විජයරත්න යන මහත්වරුන්ගෙන් සමන්විත ත්‍රිපුද්ගල ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු මඩුල්ලක් හමුවේ විභාග කෙරිණි.
සිදුවූයේ කුමක්ද?
‘සීමා සහිත අයි.සී.එම්. මයික්‍රෝ කම්පියුටර් සිස්ටම්‘ නැමැති පුද්ගලික සමාගමකට ලබා දුන් ණය මුදලකට අදාළව, වසරකට 21% ක පොලියක් ද සමඟ රුපියල් මිලියන 5.5 ක මුදලක් අය කර ගැනීම සඳහා ඩී.එෆ්.සී.සී. බැංකුව විසින් විත්තිකාර විතානගේ හප්පාවන නැමැත්තාට එරෙහිව නඩු පවරා තිබුණි.
හප්පාවන මහතාට එරෙහිව මෙලෙස නඩු පවරා තිබුණේ ඔහු එම ණය ලබාගත් පුද්ගලයා නිසා නොව, අදාළ සමාගමේ ණය පහසුකම වෙනුවෙන් පෞද්ගලික ඇපකරුවෙකු ලෙස කටයුතු කර තිබූ බැවිනි.
නොගෙවූ හිඟ මුදල් ගෙවීමට විත්තිකරු වගකිව යුතු බවට වාණිජ මහාධිකරණය මීට පෙර තීන්දු කර තිබූ අතර, ඔහු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය හමුවේ අභියාචනයක් ගොනු කළේ එම තීරණයට එරෙහිවය.
නීතිමය ගැටලු
විත්තිකරු තර්ක කර තිබුණේ තමාගෙන් හිඟ මුදල් අය කර ගැනීමට උත්සාහ කිරීමට පෙර බැංකුව විසින් ප්‍රථමයෙන් සමාගමට එරෙහිව නඩු පැවරිය යුතුව තිබූ බවය.
එහිදී අධිකරණය තීන්දු කළේ රෝම-ලන්දේසි නීතිය යටතේ ඇපකරුවෙකුගෙන් හිඟ මුදල් අය කර ගැනීමට පෙර ණයහිමියා විසින් ප්‍රථමයෙන් ප්‍රධාන ණයගැතියාට එරෙහිව නඩු පැවරිය යුතු බවට ඇපකරුට අයිතියක් ඇති නමුත්, එම අයිතිය ගිවිසුමක් මඟින් ඇපකරුට අත්හැර දැමිය හැකි බවය.
විත්තිකරු අත්සන් තබා ඇති ඇපකර ලේඛනයේ 15 වැනි වගන්තියේ සඳහන් වී ඇත්තේ ප්‍රධාන ණයගැතියාට එරෙහිව පියවර නොගෙන ඇපකරුට එරෙහිව ප්‍රථමයෙන් නඩු පැවරීමට බැංකුවට පූර්ණ නිදහස ඇති බවය. එයින් අදහස් වන්නේ විත්තිකරු සැබවින්ම එම අයිතිය අත්හැර දමා ඇති බවය.
තමා අත්සන් තැබුවේ හිස් ලේඛනවලට බවත්, ඒවායේ අන්තර්ගතය කුමක්දැයි තමාට දැනුම් දී නොතිබූ බවත් විත්තිකරු තවදුරටත් තර්ක කළේය.
විත්තිකරුට එය ඔප්පු කිරීමට නොහැකි වූ බව ප්‍රකාශ කරමින් අධිකරණය එම විරෝධතාව ප්‍රතික්ෂේප කළේය. රෝම-ලන්දේසි නීතියට අනුව එවැනි විරෝධතාවක් සාර්ථක විය හැක්කේ අදාළ පුද්ගලයා නූගත්, අන්ධ හෝ මානසික ආබාධිත තත්ත්වයක පසු වන්නෙකු නම් පමණක් බව අධිකරණය පෙන්වා දුන්නේය.
විත්තිකරුගේ තත්ත්වය සහ පසුබිම අනුව ඔහු කළ එම ප්‍රකාශය පිළිගත නොහැකි බව අධිකරණය තීන්දු කළේය.
බැංකුව විසින් එවූ එන්තරවාසිය තමාට ලැබුණේ නැතැයි විත්තිකරු කළ ප්‍රකාශය ද අධිකරණය විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී.
බැංකුව විසින් අදාළ එන්තරවාසියේ පිටපතක් සහ ලියාපදිංචි තැපැල් රිසිට්පත අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළ අතර එය ලිපිය තැපැල් කළ බවට ප්‍රමාණවත් සාක්ෂියක් බව අධිකරණය පිළිගත්තේය.
එසේම ව්‍යාපාරික ගනුදෙනුවලදී එන්තරවාසියක් ලැබුණු පසු ඒ පිළිබඳව නිහඬව සිටීම, අදාළ හිමිකම් පෑම පිළිගැනීමක් ලෙස සැලකෙන බව ද අධිකරණය තීන්දු කළේය.
විනිසුරුවරුන් තිදෙනාගේම ඒකමතික එකඟතාවයෙන් අධිකරණය බැංකුවට වාසිදායක ලෙස තීන්දුව ලබා දුන්නේය.
Comments
Moderated before publishing. Your email stays private.